Foro Masa Crítica Coruña

Marcial · Administrador Registrado: 10 Oct 2006 Mensajes: 403 Ubicación: A Coruña

Atopei un blog dunha xente que defende que as bicis deberían circular libremente integradas no tráfico, e non a través de carrís bici. Ainda non puiden ler todo o que teñen colgado, botádelle un vistazo e me contades. Eu creo que ten bastantes ideas interesantes, a pesar de non coincidir exactamente coa súa intención de non proliferación de carrís bici.

Ciudad Ciclista

Ciclistas urbanos impulsando a bicicleta como parte integral (e integrada) do tráfico na cidade, como un vehículo conducido por usuarios responsables con dereito a toda a rúa e non encerrados no gueto das vias segregadas, tamén chamadas "carrís-bici".

Cidade Ciclista é unha rede de ciclistas que militan en distintos grupos en toda a Celtiberia e en Latinoamérica.

O noso obxectivo é converter a bicicleta no vehículo dominante na cidade. Para conseguilo temos que impulsar unha cultura da bicicleta como parte integral (e integrada) da movilidad urbana, como un vehículo conducido por usuarios responsables que teñen as mesmas obrigacións e os mesmos dereitos que os condutores de calquera outro vehículo urbano, e non como un xoguetiño encerrado no apartheid das vias segregadas, tamén chamadas "carrís-bici".

Na nosa lista de correo atoparás unha mostra do minoritario (pero crecente Smile

número de ciclistas que pensamos que as vias segregadas ("carrís-bici") son, no mellor dos casos, un despilfarro inutil, e no peor, uns enxendros seriamente perigosos e daniños, por motivos que non teñen nada que ver con "facelas ben ou mal".

Temos moi boas razóns para soster unha opinión tan pouco habitual; esta web é unha ferramenta de traballo para desenvolvelas, pero se queres saber máis (e máis pronto) sobre elas, sobre as alternativas que suscitamos, e sobre as nosas estratexias para reconquistar a rúa para a bici, es benvido a subscribirche á lista de correo de CiudadCiclista en Yahoo.

En Bicicleta, Non Carril Bici:

Durante tempo a bicicleta foi o vehículo dominante nas rúas de Europa, entón, o concepto de "vía ciclista" non existía porque estas eran as rúas en si. Agora, a terminoloxía "oficial" utiliza o termo "vía ciclista" para designar calquera vía adaptada especialmente para a circulación de bicicletas, termo algo confuso que quizais nos leve a pensar que as rúas en si non sexan para as bicis.

Considéranse catro tipos de "vías ciclistas": Carril Bici (espazo segregado na calzada), Beirarúa Bici (espazo segregado na beirarrúa), Senda Ciclable (vía non motorizada independente, por exemplo: vías verdes), Pista Bici (vía ciclista "segregada" do tráfico motorizado, xunto ás estradas). É importante sinalar que as Senllas Ciclables e as Pistas Bici (que non aceptan o tráfico motorizado) cando se cruzan cunha vía "normal" fano seguindo as regras estándares de tráfico (como calquera cruzamento de estradas), polo tanto, non son vías segregadas da calzada xeral senón máis ben, vías reservadas non motorizadas. Así pois, son vías segregadas os "carrís bici" e "beirarúas bici" que non seguen as regras estándares de tráfico de vehículos, característica, por certo, bastante perigosa para as inxustificadas esperanzas que se poñen nelas como solución definitiva aos problemas da bici que, ademais, impiden contemplar outras posibilidades para favorecer o uso seguro, extenso e digno da bici.

As vías segregadas comezaron a construírse nos Países Baixos, o obxectivo declarado era apartar as bicicletas de onde puidesen estorbar ao vehículo do progreso: o automóbil. A imaxe do automóbil como o vehículo do futuro e os intereses da industria do automóbil conseguiron arrinconar a bicicleta nas vías segregadas nos Países Baixos (por exemplo) ou, como na nosa península, fixo desaparecer a bici como medio de transporte. Con todo, os ciclistas terminaron interiorizando como propia a idea de que o seu lugar natural eran as vías segregadas, do mesmo xeito que os peatones interiorizaron a beirarrúa como o seu. Así mesmo, a segregación de peatons e vehículos levouse a cabo non como obxectivo final a seguridade dos peatones, o obxectivo real foi "conseguir a máxima velocidade do tráfico posible cunha seguridade razoable dos peatons". Con todo, podemos comprobar que a seguridade dos peatons pode ser ata maior en deseños sen segregación, aínda que cunha disminución drástica da velocidade dos vehículos.

Partidos políticos utilizaron as vías segregadas coa única intención de propaganda "verde". Colectivos ciclistas viron nestas a resposta á razón pola cal a xente non se move en bicicleta, aínda que teñen que fomentar o seu uso onde as conseguiron (véxase videos do colectivo ciclista de Donosti, non hai ningunha bici na calzada; véxase o videoxogo da páxina web dos colectivos do pacto andaluz pola bici, non che permite saír do carril bici porque perdes a partida...).

Con todo, vendo á bici como posible resposta ao modelo de cidade imposto, hai que desmontar o sinónimo ciclista-carrilbici, porque o problema non é a non existencia destes, de se están ben ou mal feitos, etc., senón que o problema está no excesivo número de coches e motos, o irracional transporte masivo de mercancías e persoas, o modelo urbanizador que sufrimos, etc. ¿Teñen que seguir convencéndonos de que non podemos utilizar a bici se non é con carriles bici?.

É fácil observar que se usa masivamente o coche e a moto, ata nas cidades españolas onde hai rede de vías segregadas, e é que os motivos son outros: sociais, psicolóxicos, costumes, educacionais, consumismo, prestixio, estatus, comodidade, de dominio capitalista, publicidade, así como o modelo social de transporte de mercancías e persoas continuo e irracional... que sei eu, pero a xente non se baixa do coche ou a moto por moita vía segregada que haxa, e no caso de que estas existisen, non vexo nelas un lugar digno para a bici nin que esta sexa a vía para solucionar os problemas de peligrosidad, uso masivo de coches e motos, contaminación atmosférica e acústica, ocupación do espazo público, ocupación dos camiños e rúas públicas, atropellos, parkings subterráneos, desenvolvemento urbanístico, construción de grandes infraestructuras viarias, etc.

Así pois, repito, a problemática non está na Non Existencia de vías segregadas, nin de se non están ben conectadas, ou non están ben feitas, senón que o seu fin non é conseguir solucionar estes problemas.

Se queremos recuperar a rúa, devolver á rúa o seu carácter público, reducir a contaminación e o ruído, movernos de forma segura, saudable e gratuíta.... reivindiquemos unha rede de rúas non motorizadas, como mínimo, en lugar de vías segregadas. ¿Isto quere dicir que a calzada sexa para as bicis e as beirarrúas para os peatons?, non. Imaxinemos unha rúa sen coches, "desmotorizada", as bicis e os peatones poderían convivir sen necesidade de marcas ou sinais de ningún tipo, pero para que iso fose seguro sería necesario, por suposto, que as bicis circulasen a velocidade compatible cos peatons. Trátase de convivencia pacífica á velocidade do máis débil. Desta forma, haberían lugares onde a "eficacia" da bici non sería tal, é dicir, veriámonos obrigados a circular extremadamente lentos ou, ata, baixarnos da bici simplemente porque non é nada cómodo circular nestas circunstancias. Por certo, moitos beirarrúa-bicistas se rasgan as vestiduras cos peatons que invaden o seu sagrado espazo vermello, este é un exemplo de como a segregación (neste caso de bicis e peatons) non está concibida primariamente para garantir a seguridade do máis débil: o seu obxectivo primordial é facilitar a velocidade do máis forte (neste caso, a bicicleta, respecto ao peatón). O mesmo razonamiento pódese facer respecto de a segregación de automóbiles e bicicletas. O cal lévanos nuevamente á conclusión de que o carril bici é un sirviente e cómplice do cochismo.

En fin, que se o dereito de circular en coche e/ou moto vai en prexuízo doutros dereitos moito máis importantes como a saúde, por que pedir vías segregadas que non melloran o noso benestar cando os molestos son outros e continúan xunto á vía segregada. Queremos a rúa.

Ciudad Ciclista